zondag 29 maart 2015

Forenzen, tochten en racen

Zo nu en dan wordt ik gewekt door de wekker en staat het forenzen met mijn Strada tegen. Het weer laat te wensen over, het was de voorgaande avond te gezellig of er is een andere reden. Meestal weet ik mijzelf zover te krijgen toch in te stappen. Ik heb  daar achteraf nooit spijt van.

De velomobielonderdelen.nl racekap bied geen excuus voor slecht weer. Een defect aan de fiets wel. Met de gebroken trapashouder klem heb ik dan ook niet veel gefietst, om vervolgschade te voorkomen.

Tocht

Om kilometers "in te halen" heb ik vorige zondag een lekkere tocht gemaakt. Haarlem-Voorburg-Haarlem. Langs de Leidsche vaart door het centrum van Leiden en langs de Vliet. Een populaire route bij onze bukfiets collega's. 

De grote groepen wielrenners op het smalle fietspad langs de Vliet zijn, overduidelijk, niet gewend aan een velomobiel. Niet aan de breedte, de snelheid, nog de hoogte. DE korte hoge bruggetjes zijn in die zin best eng. Ik zie niets en zij zien mij niet. En als ik dan op de kruin van zo'n bruggteje ben zie ik de rand van het asfalt niet.

Gelukkig is de Leidsche vaart een beter op velomobielen uitgeruste route. Breed asfalt door de vlakke polder. Hier kun je lekker meters maken.

Al met al een lekker stuk gefietst. 89 km met een gemiddelde van 34km/h, inclusief verkeert rijden en keren in het centrum van Leiden.

Zandvoort

Afgelopen woensdag was het weer trainingsmiddag/-avond voor Cycling Zandvoort. Vorig jaar vond ik het heel leuk om op een echt circuit te rijden. Er waren in 2014 verschillende velonauten op de baan. Reden om ook dit jaar weer naar Circuitpark Zandvoort af te reizen. 

Tijdens het inschrijven zag ik een andere Strada over de baan voorbij schieten. Een witte met een rode racekap. Geen idee wie het was, ik heb de Strada hierna niet meer gezien. Na het inschrijven toonden de stewards van de organisatie uitgebreid interesse in mijn Strada. Rijdt dat nou lekker? Gaat het echt veel sneller? Hoe werkt het?

Tijdens het gesprek verwees ik naar een mooie gele racefiets. Ik zei niet meer op zo'n ding te gaan rijden maar dat de kleur in dit geval wel de goede was. Deze fiets bleek van een stel waarvan de man een Quest heeft. Daarom was de Trek ook geel. Deze meneer heeft nog in mijn Strada gezeten om een indruk te krijgen van de racekap. Hij was positief  over het zicht en de binnenruimte, had verwacht dat het veel benauwder zou zijn.

Tijd om de baan op. Ik had mijn Garmin Edge Touring mee om mijn rondes op te nemen. Dit doet de Garmin goed. Iedere keer wanneer ik mijn gemarkeerde startlijn passeer klokt het apparaat de tijd en start de volgende ronde automatisch.

Uiteindelijk heb ik acht geregistreerde rondes gereden:

  • 34,4 km gereden
  • 37,89 km/h gemiddeld
  • 54,65 km/h maximum


Op het laatst werd het mij te donker. Er zijn bochten op Zandvoort waar je de apex niet goed van kan zien. Wanneer er dan een wielrenner met achterlicht voor je rijdt kun je daar op oriënteren. Zo rond 20h was ik niet in de buurt van andere renners dus reed ik in het duister en was de verlichting van mijn Strada onvoldoende om bijvoorbeeld de Audi S te overzien, zeker met de fijne druppels van motregen op het vizier.

Mijn fietspakje zat vol zweet en de benen vol zuur. Het was tijd om rustig aan naar huis. Heerlijk toeren over het betonnen fietspad langs de zeeweg richting Haarlem. Door een donker bosje naast de Brouwerskolkweg en langs de Leidsche vaart naar huis. Deze dag heb ik ongeveer 107 km gereden en was bij thuis komst toe aan een goede maaltijd. Pizza!



Onder de indruk en stuk


Onder de indruk

De racekap bevalt goed, heel goed. Sinds de levering heb ik niet meer zonder gereden, dat zegt genoeg.

De kap is een mooi product. Hij past goed op mijn Strada. Hij maakt mijn Strada af. Het geheel oogt alsof het zo hoort en compleet.

In de eerste plaats "was" ik onder de indruk van de hoogte van de racekap. Omdat ik zo'n tien kilometer door Amsterdam forens was mijn stoeltje bij aflevering vrij hoog afgesteld. Dan heb je lekker overzicht in het drukke stadsverkeer. In combinatie met de lage, gestroomlijnde VMO racekap is er in dat geval weinig ruimte. Ik zat dus klem tussen mijn stoeltje en de racekap. Met mijn billen op het puntje van mijn stoel en mijn nek een beetje ingetrokken ging het net. Maar, na twee dagen forenzen in deze houding was het toch tijd om het stoeltje te verstellen.



De middensteun aan de bovenzijde van het stoeltje heb ik twee gaatjes naar beneden gezet. De bevestiging op de wielkasten stond al op de uiterste stand. Ik heb aan beide zijden een gaatje bij geboord waardoor ik de stoel verder onderuit kan zetten. 


Kap
De kap bestaat uit 1 deel van koolstofvezel. Beter kan niet.  VMO heeft de balans tussen gewicht en stijfheid goed gevonden. De lak zit er strak op. Jammer dat de kleur iets afwijkt van die op mijn Strada. De ene keer lijkt hij iets donkerder, de andere keer iets lichter. Het Nacaduct zit er heel netjes in.

Vast zetten
De racekap wordt geleverd met 7 klittenbanden. In mijn geval 2 te veel. Met de overgebleven 5 zit de kap als een huis.

Vizier en zicht
Het vizier is goed af te stellen met de pootjes met velcro. Het wiebelt mee met de trillingen van de fiets, maar dit is niet hinderlijk.

Ik had verwacht dat de dode hoek groot zou zijn en ik mij daardoor onzeker zou gaan voelen. De dode hoek is veel kleiner dan gedacht. In het begin overwoog ik een extra spiegeltje, zoals de spin van Zéfal. Daar denk ik nu een stuk milder over. Ik merk wel dat ik sommige kruisingen iets anders aansnijd. Bij een haakse kruising voorkom je dat er een hinderlijke dode hoek ontstaat.

Het zicht door het vizier is goed. Het zicht langs het vuil op het vizier wel eens minder goed. Het vizier beslaat amper en ontwasemt snel. Voor de regen en mist overweeg ik een wisser systeem zoals op een Milan. Ik ben er alleen nog niet uit hoe dit op het vizier van de VMO racekap uitgevoerd kan worden.

Wind en stabiliteit
Je merkt meteen dat er meer massa boven in de fiets zit. Bij een bocht helt mijn Strada duidelijk een beetje meer, maar niet verontrustend veel. Met harde wind merk ik het verschil sterk. Het vreemde is dat je de wind niet meer in je gezicht en door je haren voelt. Je voelt de wind alleen nog maar tegen je velomobiel drukken. Tijdens een fikse bui met wind vanaf het open polderlandschap rondom Schiphol haaks op het fietspad werd zelfs mij voorwiel aan loefzijde opgetild. Die zelfde avond heb ik een stormstrip op de kruin van mijn racekap geplakt.



Regen en mist
Met regen rijd het zalig met de racekap op. Bij veel druppels en mist gaat het vizier op een kier zodat er onderdoor gekeken kan worden. Dan komt er zo af en toe een spatje regenwater naar binnen. Zoals ik al schreef, er wordt nagedacht over een wissertje.

Nacaduct en temperatuur
Warm, heel warm! Ik ben benieuwd hoelang ik kan doorrijden onder mijn saunakapje. Het nacaduct is wat dit betreft super. Die had ik niet willen missen.

Geluid
De geluiden uit de fiets hoor je beter. De geluiden uit de omgeving nog even goed. De rubbers van de racekap piepen af en toe op de gelcoat.

Snelheid

De snelheid is omhoog. Ik schat dat het ruim 10% oplevert!

Comfort

Het comfort is fantastisch. Mijn Strada is compleet. De racekap is voor de weerbestendigheid de ultieme accessoire


Oordeel

Wat voor cijfer zou je zo'n mooi product nou geven? Ik heb nog niets kunnen bedenken dat beter zou kunnen. Misschien een nog kleinere dodehoek? Zo'n handig elastiekje om regen van het vizier te wissen? 

De snelheid en comfort zijn verbeterd. Er zijn een paar kleine zaken waar ik rekening mee moet houden.


Van mij krijgt de race kap een 9!


Kapot

En wat is er dan stuk gegaan? Wel, een klembeugel van de trapashouder. Vorige week donderdag begon er iets te kraken en te knarsen in het vooronder. Later kwam ik erachter dat de klem is gescheurd. VM.nl heeft zich weer bewezen als een betrouwbare leverancier. Twee dagen later had ik een vervangende klem binnen.