dinsdag 13 januari 2015

Schiet mij maar lek

De dag na de oliebollentocht zag ik mijn Strada zielig, hinkend in de schuur staan. Een lekke band, links voor. Toen dacht ik, wat een geluk. Liever thuis dan onderweg. Zeker met al die sneeuw.

Op oudejaarsdag heb ik de Geelomobiel vertroeteld. Lekker wassen, een fijne band om de achtervelg en een nieuwe binnenband op linksvoor. Alles keurig op spanning.

Vorige week ging ik vlot door een relatief scherpe bocht, onderstuur! Wat kan dat nou zijn, gladheid? Mijn voorbanden zijn net gecontroleerd en in redelijke staat. Het voelde niet fijn en zeker. De banden weer op spanning gebracht en het leek weer goed te gaan. Tot de volgende dag. 's middags stond rechtsvoor leeg. Dat verklaard de onderstuur van gister. Ik ging al laat weg van mijn werk,nu eerst de binnenband wisselen en opschieten voor de roeitraining van die avond. Alles deed het weer.

Afgelopen maandag ochtend ging ik na wikken en wegen met de Strada van huis. Het waaide flink, maar het moest wel lukken. Nog geen kilometer van huis rijd ik ontzettend lek. Ondanks de harde wind hoor ik rechtsvoor leeglopen. Ik had geen binnenband meer op reserve, die was ik vergeten te halen, zal je altijd zien. Kortom, te voet naar huis en toch maar met de trein naar het werk. De treinen reden ook beperkt, dus dan heb je alles wel gehad voor die ochtend. Die middag heb ik binnenbanden gehaald en in de bijkeuken de eerste om de velg gelegd. Met een naald heb ik een half uur lang verschillende splinters glas uit het loopvlak van de Kojak staan peuteren. Er ligt veel glas na de jaarwisseling en de lagere bandenspanning van vorige week, ten gevolge van de problemen, maken niet de ideale omstandigheden voor een tere band.



Vandaag weer met de trein. Veel wind en regen zorgen voor weinig motivatie om te gaan fietsen. Na een dag werken zet ik de opafiets in de schuur, en wat zie ik: Links voor staat weer leeg!

Kortom, morgen weer met de trein en om nieuwe buitenbanden. Ik ben het zat en zo'n €21,00 aan binnenbanden verder.

Ik heb vorig jaar ruim 8500km gereden met slechts 1 lekke band, die van de oliebollentocht. Met mijn Versatile reed ik ook zelden lek. Mijn binnenbanden gingen stuk maar niet lek. Mensen die klagen over de lekbestendigheid van Kojaks nam ik daarom niet heel serieus. Hoe is het mogelijk dat ik nu in anderhalve week 3 keer lek rijd?

7 opmerkingen:

  1. Combi Kojak-natte weg-glas is geen goede helaas. Al aan Marathon greenguards gedacht? Zijn niet trager maar zelden lek. Eerste setje ging 13000 mee op QuestXS. Alleen niet achterop leggen, dat bevalt niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Idem, een Kojak is een steentjesmagneet als het regent.

    Gewoon GreenGuards eronder gooien, ik ben afgelopen zomer zelfs 'vergeten' om ze er weer af te halen. Ze bevallen gewoon te goed.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi,

    Heb ik de afgelopen 4 jaar dan heel veel geluk gehad? Ik rijd al 4 jaar op Kojaks! Ze bevallen alleen de afgelopen anderhalve week niet.

    Evengoed bedankt voor de tips. Wellicht ben ik te merkvast.

    Groet,

    Jan

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoe is de staat van je velglinten? Niet opgekruld?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dag Belle,

    De velglinten zijn prima! Deze lijken mij ook niet het probleem. Het probleem is het veeg beleid van gemeente Haarlem. 1 keer per 8 weken, en dat is sinds nieuwjaar nog niet geweest.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. beter thuis dan onderweg:P... gelukkig rij ik zowel in de zomer als winter met marathon plus bandjes.... tenzij je door een doren of dik scherp stukje glas rijd is de kans op lek erg klein. bandjes rijden volgens de kenners wel langzamer maar voor de quest is het bochtenwerk ff lastiger

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Kojaks probeer ik voor iedere rit met de hand even af te vegen. Geen idee of dat helpt of niet.
    De laatste tijd heb ik opvallend veel binnenbanden sv7c (de extra light versie) die spontaan klappen zonder 1 meter gereden te hebben. Lijkt haast wel een partij met een productiefout.

    BeantwoordenVerwijderen