zaterdag 3 oktober 2015

Meer schade en eerste meters

Nu het na ruim 5 weken steeds beter gaat, heb ik de eerste klus aan mijn Strada opgepakt. Omdat ik toch wat verrast was door het kantelen van mijn Strada heb ik vanmiddag de rechter veerpoot nagekeken. Ik heb deze gedemonteerd en goed schoon gemaakt met remmenreiniger. Ik kon niets vreemds aan de onderdelen zien. Na dat ik alles weer grondig van een flinke lik vet heb voorzien heb ik de veerpoot weer in elkaar gezet en gemonteerd. Wat een verschil. De rechts veer een stuk soepeler dan links!

Nu dacht ik ook wat speling in mijn achterwiel te voelen. Bij het indrukken van de achtervering lijkt het achterwiel iets te kantelen. Ik dacht eerst aan speling op de achteras. Dit lijkt het niet te zijn. Is het dan de achterbrug? Neen, ook niet. Het is de ophanging van de achterbrug. Het stuk T-profiel dat voor op de wielkast zit is gescheurd.

Links van het pootje van de T zie je de scheur zitten.

Ik heb meteen velomobiel.nl gebeld om een nieuwe te bestellen. Tijdens het gesprek met Theo over mijn ongeval zijn ook de veren in de veerpoten ter sprake gekomen. Het blijkt dat ik Taiwanese (ongekleurde) veren heb. Deze kunnen krimpen en worden dan zachter. Dus het boodschappenlijstje is nu:
  • 2 nieuwe veren voor links en rechts
  • De T-vormige ophanging van mijn achterbrug
  • Een nieuw spiegeltje, zonder pootje, anders heb ik er een over en VM heeft een tekort


De onderdelen komen waarschijnlijk dinsdag binnen. Wat een service.

Ik heb nog een kort rondje door de wijk gefietst. Gewoon even mijn Strada voelen. En het voelt fijn. Voor lange afstanden laat ik hem toch nog even staan. De wond heelt mooi en wat duurt die hoofdpijn lang!


zaterdag 19 september 2015

Boem, paaltje!

Donderdag 27 augustus ging ik op pad met de Strada. Het beloofde een prachtig weekeinde te worden met zaterdag een roeiwedstrijd in Gent. Het programma bestond uit:

Donderdag: Haarlem>Westkapelle
Vrijdag: Westkapelle>Gent, ‘s avonds uit eten en lol in de binnenstad
Zaterdag: 12 km roeien en heel veel lol op een fuif op een jachthaven
Zondag: Gent>Westkapelle
Maandag: Westkapelle>Haarlem

Helaas liep het anders.
Tijdens mijn tocht naar Westkapelle had ik aardig wat oponthoud. Een omleiding in Leiden en ik was verkeerd gereden in Delft bij Schipluiden en in Maassluis, mijn route in de Garmin was niet goed geüpload. In Maassluis miste ik de pont net.


Als je dan de randstad uit bent, op de ruime wegen en paden op Oostvoorne, de Haringvlietdam en Goeree, wil je tijd goed maken. Dat lukte, mijn toersnelheid was 37 à 38km/h. Bij Goedereede begon het met regenen. Geen probleem met een racekap.

Het paaltje, het was al vervangen door een stalen variant. 
De paal op het midden van het fietspad stond er tijdens mijn ongeval ook.

Bij Ouddorp ging het mis. Ik rijd over de Zuidweg, 37 à 38km/h ongeveer 6 bft. tegenwind. Deze weg maakt een bocht naar rechts en gaat over in de Kommersweg. In deze bocht moest ik linksaf een vrij liggend fietspad op. Even over half twaalf:

  1. Ik rem
  2. Ik stuur in
  3. Mijn Strada heeft last van onderstuur
  4. Ik stuur verder in
  5. Ik zie een paaltje naast het fietspad in mijn baan
  6. Ik stuur nog verder in
  7. Ik weet de neus van mijn Strada aan de goede kant van de paal te krijgen (frontaal leek mij geen optie)
  8. Plots kantelt mijn Strada
  9. Ik denk, “daar ga ik dan”
  10. De neus glijdt langs de paal
  11. De paal komt in het vizier van mijn racekap
  12. De paal raakt mijn voorhoofd
  13. De paal rukt de racekap van mijn Strada
  14. Ik kom op mijn zij tot stilstand.


Mijn eerste ongeval in 45.00km met een velomobiel. Het moet er een keer van komen. Balend ben ik uit mijn Strada gekropen. Ik zag mijn racekap met het venster om de paal liggen. Ik heb mijn fiets meteen rechtop gezet en controleerde de spanning van mijn rechter voorband. De bandenspanning was goed. Ondertussen zag ik dat mijn fietspakje helemaal onder het bloed zat, net als mijn rechterarm en mijn Strada. Mijn velomobieltas was uit mij fiets geslingerd. Ik kijk in mijn linkerspiegel, de rechter is afgebroken. Ik zie een flinke wond die lelijk openstaat. Ik schud een linnen tas met proviant leeg en druk deze op de wond. Ik besloot 112 te bellen, hier kon ik wel wat eerste hulp bij gebruiken. Hierna raapte ik nog wat spullen van het fietspad op.

Om op de ambulance te wachten ben ik weer in mijn fiets gaan zitten, het regende nog steeds. Tijdens het wachten heb ik mijn ouders gebeld, het ontvangstcomité te Westkapelle. De ambulance was er snel. Na zo’n 5 à 10 minuten. Ik ben naar het ziekenhuis te Dirksland gebracht, mijn fiets naar een gemeentewerf te Goedereede.

Op de SEH in het ziekenhuis hebben ze aardig werk aan me gehad. Eerst een beetje wassen, uitkleden en instoppen. Daarna is mijn wond ruim twee uur gehecht door een knappe arts en een nog knappere co-assistente. Ik zag er alleen niet veel van. Ik kreeg op beide ogen een gaasje tegen om bloed te stoppen en een kleed over me heen. Het resultaat; 6 hechtingen in onderhuids weefsel en 12 hechtingen in mijn opperhuid. Hierna is een scan van mijn hoofd gemaakt. Ik had geen hersenkneuzing of –bloeding, wel een scheur in mijn schedel en een flinke hersenschudding. Hierbij had ik ook nog twee geschaafde knieën, een schram op mijn bovenarm van de naad in de romp, een blauwe heup en een sneetje in een vinger van de remlichtschakelaar.



Mijn Strada is ook gewond. Er zitten veel krassen op de rechter zij en de voorkant van de smurf is ingedrukt geweest. De gehele bovenkap heeft verschillende scheuren en barsten. Voorop de smurf is flink wat gelcoat los gesprongen, er zit aan de linkerzijkant zelfs een scheur/gat. Mijn racekap is ook gehavend met krassen scheuren en een losgebroken nacaduct. Bij mij inspectie viel mij op dat mijn rechte voorwiel hoger in de wielkast zit. Is een kapotte veer een van de factoren die tot mij ongeval hebben geleid?







Mijn conclusie is dat een velomobiel een veilig voertuig is bij een ongeval. Je zit immers goed ingepakt. Maar je moet geen pech met een paaltje hebben. De smurf heeft gezorgd dat ik geen nekletsel heb. Ik vraag mij nu af wat veiliger is. Een helm of een racekap?

maandag 20 april 2015

Kleerhanger 2.5

Vorige week hoorde ik, net achter mijn hoofd, een vreemd geluid in de smurf van mijn Strada. Het geluid werd steeds luider, of ik ontwikkelde een zekere focus. Woensdag middag, onder weg naar huis, voelde mijn Strada zelfs minder stijf als anders en het geluid deed zich steeds vaker voor. Op een parkeerplaats in de Riekerpolder, benoorden de Nieuwe Meer heb ik mijn Strada geparkeerd om een snelle controle uit te voeren. En wat bleek, de kleerhanger was ingescheurd. Wat doe je dan?

De scheur

Nou, de Risse Astro 5 demper op een significant lagere druk ingesteld en rustig aan verder naar huis. Die avond heb ik velomobiel.nl gemaild met het slechte nieuws. Allert antwoordde dat hij de nieuwste versie van het onderdeel zou opsturen, versie 2.5 Tot nu toe hebben ze nog geen melding gekregen van schade aan deze versie van de kleerhanger. Verder wat handige tips voor de wissel en het advies het met twee personen te doen.

Ruimte genoeg op de stoep

Vanavond heb ik de kleerhanger vervangen, alleen, zonder hulp. Ruim twee uur later en een bonte verzameling striemen op mijn onderarm rijker zat de kleerhanger op zijn plek. Ik heb één gat geruimd met een kettingzaagvijl en een ander gat opgeboord. Anders kreeg ik de kleerhanger niet gemonteerd. Een ander hulp middel was een zoekertje aan twee boutjes. De uiteindes van de boutjes aan de kettingzijde van de wielkast heb ik op de slijpmachine conisch geslepen. Het was namelijk bijzonder lastig de nieuwe kleerhanger uit te lijnen met de bestaande gaten in mijn Strada.

Versie?.? en 2.5

Tijdens de wissel heb ik de kleerhangers aandachtig beken en vergeleken. Het verschil is minimaal. Versie 2.5 zit toch wel netter in elkaar. Vooral het hoeklijn waar de demper op gemonteerd zit past netter op de stang. Voor de foto heb ik de scheur verder open gebogen.

Al met al heeft de Geelomobiel weer een paar dagen in de schuur stil gestaan. Jammer want het was prachtig fiets weer. Morgen mogen we weer!

zondag 29 maart 2015

Forenzen, tochten en racen

Zo nu en dan wordt ik gewekt door de wekker en staat het forenzen met mijn Strada tegen. Het weer laat te wensen over, het was de voorgaande avond te gezellig of er is een andere reden. Meestal weet ik mijzelf zover te krijgen toch in te stappen. Ik heb  daar achteraf nooit spijt van.

De velomobielonderdelen.nl racekap bied geen excuus voor slecht weer. Een defect aan de fiets wel. Met de gebroken trapashouder klem heb ik dan ook niet veel gefietst, om vervolgschade te voorkomen.

Tocht

Om kilometers "in te halen" heb ik vorige zondag een lekkere tocht gemaakt. Haarlem-Voorburg-Haarlem. Langs de Leidsche vaart door het centrum van Leiden en langs de Vliet. Een populaire route bij onze bukfiets collega's. 

De grote groepen wielrenners op het smalle fietspad langs de Vliet zijn, overduidelijk, niet gewend aan een velomobiel. Niet aan de breedte, de snelheid, nog de hoogte. DE korte hoge bruggetjes zijn in die zin best eng. Ik zie niets en zij zien mij niet. En als ik dan op de kruin van zo'n bruggteje ben zie ik de rand van het asfalt niet.

Gelukkig is de Leidsche vaart een beter op velomobielen uitgeruste route. Breed asfalt door de vlakke polder. Hier kun je lekker meters maken.

Al met al een lekker stuk gefietst. 89 km met een gemiddelde van 34km/h, inclusief verkeert rijden en keren in het centrum van Leiden.

Zandvoort

Afgelopen woensdag was het weer trainingsmiddag/-avond voor Cycling Zandvoort. Vorig jaar vond ik het heel leuk om op een echt circuit te rijden. Er waren in 2014 verschillende velonauten op de baan. Reden om ook dit jaar weer naar Circuitpark Zandvoort af te reizen. 

Tijdens het inschrijven zag ik een andere Strada over de baan voorbij schieten. Een witte met een rode racekap. Geen idee wie het was, ik heb de Strada hierna niet meer gezien. Na het inschrijven toonden de stewards van de organisatie uitgebreid interesse in mijn Strada. Rijdt dat nou lekker? Gaat het echt veel sneller? Hoe werkt het?

Tijdens het gesprek verwees ik naar een mooie gele racefiets. Ik zei niet meer op zo'n ding te gaan rijden maar dat de kleur in dit geval wel de goede was. Deze fiets bleek van een stel waarvan de man een Quest heeft. Daarom was de Trek ook geel. Deze meneer heeft nog in mijn Strada gezeten om een indruk te krijgen van de racekap. Hij was positief  over het zicht en de binnenruimte, had verwacht dat het veel benauwder zou zijn.

Tijd om de baan op. Ik had mijn Garmin Edge Touring mee om mijn rondes op te nemen. Dit doet de Garmin goed. Iedere keer wanneer ik mijn gemarkeerde startlijn passeer klokt het apparaat de tijd en start de volgende ronde automatisch.

Uiteindelijk heb ik acht geregistreerde rondes gereden:

  • 34,4 km gereden
  • 37,89 km/h gemiddeld
  • 54,65 km/h maximum


Op het laatst werd het mij te donker. Er zijn bochten op Zandvoort waar je de apex niet goed van kan zien. Wanneer er dan een wielrenner met achterlicht voor je rijdt kun je daar op oriënteren. Zo rond 20h was ik niet in de buurt van andere renners dus reed ik in het duister en was de verlichting van mijn Strada onvoldoende om bijvoorbeeld de Audi S te overzien, zeker met de fijne druppels van motregen op het vizier.

Mijn fietspakje zat vol zweet en de benen vol zuur. Het was tijd om rustig aan naar huis. Heerlijk toeren over het betonnen fietspad langs de zeeweg richting Haarlem. Door een donker bosje naast de Brouwerskolkweg en langs de Leidsche vaart naar huis. Deze dag heb ik ongeveer 107 km gereden en was bij thuis komst toe aan een goede maaltijd. Pizza!



Onder de indruk en stuk


Onder de indruk

De racekap bevalt goed, heel goed. Sinds de levering heb ik niet meer zonder gereden, dat zegt genoeg.

De kap is een mooi product. Hij past goed op mijn Strada. Hij maakt mijn Strada af. Het geheel oogt alsof het zo hoort en compleet.

In de eerste plaats "was" ik onder de indruk van de hoogte van de racekap. Omdat ik zo'n tien kilometer door Amsterdam forens was mijn stoeltje bij aflevering vrij hoog afgesteld. Dan heb je lekker overzicht in het drukke stadsverkeer. In combinatie met de lage, gestroomlijnde VMO racekap is er in dat geval weinig ruimte. Ik zat dus klem tussen mijn stoeltje en de racekap. Met mijn billen op het puntje van mijn stoel en mijn nek een beetje ingetrokken ging het net. Maar, na twee dagen forenzen in deze houding was het toch tijd om het stoeltje te verstellen.



De middensteun aan de bovenzijde van het stoeltje heb ik twee gaatjes naar beneden gezet. De bevestiging op de wielkasten stond al op de uiterste stand. Ik heb aan beide zijden een gaatje bij geboord waardoor ik de stoel verder onderuit kan zetten. 


Kap
De kap bestaat uit 1 deel van koolstofvezel. Beter kan niet.  VMO heeft de balans tussen gewicht en stijfheid goed gevonden. De lak zit er strak op. Jammer dat de kleur iets afwijkt van die op mijn Strada. De ene keer lijkt hij iets donkerder, de andere keer iets lichter. Het Nacaduct zit er heel netjes in.

Vast zetten
De racekap wordt geleverd met 7 klittenbanden. In mijn geval 2 te veel. Met de overgebleven 5 zit de kap als een huis.

Vizier en zicht
Het vizier is goed af te stellen met de pootjes met velcro. Het wiebelt mee met de trillingen van de fiets, maar dit is niet hinderlijk.

Ik had verwacht dat de dode hoek groot zou zijn en ik mij daardoor onzeker zou gaan voelen. De dode hoek is veel kleiner dan gedacht. In het begin overwoog ik een extra spiegeltje, zoals de spin van Zéfal. Daar denk ik nu een stuk milder over. Ik merk wel dat ik sommige kruisingen iets anders aansnijd. Bij een haakse kruising voorkom je dat er een hinderlijke dode hoek ontstaat.

Het zicht door het vizier is goed. Het zicht langs het vuil op het vizier wel eens minder goed. Het vizier beslaat amper en ontwasemt snel. Voor de regen en mist overweeg ik een wisser systeem zoals op een Milan. Ik ben er alleen nog niet uit hoe dit op het vizier van de VMO racekap uitgevoerd kan worden.

Wind en stabiliteit
Je merkt meteen dat er meer massa boven in de fiets zit. Bij een bocht helt mijn Strada duidelijk een beetje meer, maar niet verontrustend veel. Met harde wind merk ik het verschil sterk. Het vreemde is dat je de wind niet meer in je gezicht en door je haren voelt. Je voelt de wind alleen nog maar tegen je velomobiel drukken. Tijdens een fikse bui met wind vanaf het open polderlandschap rondom Schiphol haaks op het fietspad werd zelfs mij voorwiel aan loefzijde opgetild. Die zelfde avond heb ik een stormstrip op de kruin van mijn racekap geplakt.



Regen en mist
Met regen rijd het zalig met de racekap op. Bij veel druppels en mist gaat het vizier op een kier zodat er onderdoor gekeken kan worden. Dan komt er zo af en toe een spatje regenwater naar binnen. Zoals ik al schreef, er wordt nagedacht over een wissertje.

Nacaduct en temperatuur
Warm, heel warm! Ik ben benieuwd hoelang ik kan doorrijden onder mijn saunakapje. Het nacaduct is wat dit betreft super. Die had ik niet willen missen.

Geluid
De geluiden uit de fiets hoor je beter. De geluiden uit de omgeving nog even goed. De rubbers van de racekap piepen af en toe op de gelcoat.

Snelheid

De snelheid is omhoog. Ik schat dat het ruim 10% oplevert!

Comfort

Het comfort is fantastisch. Mijn Strada is compleet. De racekap is voor de weerbestendigheid de ultieme accessoire


Oordeel

Wat voor cijfer zou je zo'n mooi product nou geven? Ik heb nog niets kunnen bedenken dat beter zou kunnen. Misschien een nog kleinere dodehoek? Zo'n handig elastiekje om regen van het vizier te wissen? 

De snelheid en comfort zijn verbeterd. Er zijn een paar kleine zaken waar ik rekening mee moet houden.


Van mij krijgt de race kap een 9!


Kapot

En wat is er dan stuk gegaan? Wel, een klembeugel van de trapashouder. Vorige week donderdag begon er iets te kraken en te knarsen in het vooronder. Later kwam ik erachter dat de klem is gescheurd. VM.nl heeft zich weer bewezen als een betrouwbare leverancier. Twee dagen later had ik een vervangende klem binnen.















maandag 16 februari 2015

Zo blij als een kind

Eindelijk is het dan zover. Begin deze avond heb ik mijn racekap bij postnl afgehaald. Ik had gehoopt dat hij vrijdag bezorgd zou worden. Dit gebeurde niet. Zaterdag ochtend bleef ik thuis, je weet maar nooit.  Evengoed laat ik niet mijn leven bepalen door de levering van een racekap door postnl, dus ik ging  rond 12h toch van huis voor een boodschap. Na de boodschap, van 15 min, lag er een briefje op de deurmat. Ik was niet thuis, eerste bezorging mislukt. Die zelfde middag heb ik op de site van postnl aangegeven dat ik mijn pakketje op maandag bij de postnl winkel wil ophalen.



Eenmaal thuis moet de kap natuurlijk meteen op mijn Strada. Mijn excuses voor de slechte foto's. Mijn camera is niet goed in het donker. Ik heb de beelden digitaal moeten bijwerken.



Het is ondertussen misschien een cliché, maar de kap maakt de fiets echt af.





Hoewel ik wel onder de kap heb gezeten heb ik nog geen gebruikservaring met mijn Velomobielonderdelen.nl Strada Racekap. Een verslagje hiervan houdt u lezers van mij tegoed.

zaterdag 14 februari 2015

Luchtige rust

Al zolang ik met mijn Strada rijd, lag de meegeleverde pomp achter in de staart. Bij oneffenheden in het wegdek, vooral bij klinkerwegen, lag de pomp te stuiteren. Ik heb ooit een inkeping in de voet gemaakt en een elastiekje rond het handvat gedaan om de pomp op zijn plek te houden. Deze maatregelen waren niet voldoende om het geklapper te elimineren.

Met de aanschaf van een pomp voor dempers en banden hoopte ik een goede oplossing te hebben gevonden. Echter, met die pomp is het niet te doen om een band tot 7 bar op te pompen. Met de pomp op de banden stand haal je die druk niet, op de demper stand komt er te weinig lucht uit en duurt het mij te lang. Voor een demper op druk brengen is de Rock ’n Roll overigens weel zeer geschikt.


Laatst was ik het kabaal achter mijn zitje zo beu dat ik opnieuw een pomp heb besteld. De Topeak Turbo Morph G. Ik had deze pomp ook in mijn Versatile zitten, maar heb hem mee verkocht. Er wordt een houder meegeleverd, dus opbergen is geen probleem.




De pomp heb ik achter op het zitje gemonteerd, boven de ketting afscherming. Ik berg hier eigenlijk nooit iets op, de pomp zit dus niets in de weg. De houder is bedoeld voor bevestiging op bidonnokken. De achterzijde van de houder is dus hol voor de ronding van framebuizen. Deze ronding heb ik eerst afgeschuurd om vervorming van de flens van de zitting te voorkomen. De meegeleverde boutjes wist ik te verknoeien door ze te kort aftezagen, stom! Gelukkig had ik nog inbusboutjes liggen. Dopmoeren erop met een sluitring er onder en we kunnen er weer tegen.


Vanmorgen heb ik voor het eerst gereden zonder de oude pomp. Nu heb ik geen last meer van herrie en geniet vooral een heerlijke rust. Nu hoor ik wel weer andere geluiden in de Strada, gelukkig niets om mij zorgen over te maken. Dit is zeker een onbedoeld voordeel. Gebreken aan de aandrijving zal ik eerder opmerken.




Met mijn laatste aanschaf vormt zich een heuse fietspompenverzameling:
* De Topeak JoeBlow Sport II, een degelijke vloerpomp, natuurlijk in de kleur geel.
* De Topeak Rock ’n Roll, de pomp voor dempers en banden die het eigenlijk niet zo lekker op banden doet.
* De Topeak Turbo Morph G, de handzame pomp voor onderweg.
* Het zwarte vloerpompje van VM.nl

maandag 19 januari 2015

Kleerhanger

Mijn werkgever, Waternet, zorgt best goed voor haar werknemers. Zo zijn er allerlei regelingen en faciliteiten, waaronder een bedrijfsfitness. Bij deze fitness horen kleedkamers en een speciale kast op sportkleding te laten drogen. Bijna alle fietsforenzen maken hier ook gebruik van.

Zo'n droog kast is een goed idee. Als je 's ochtends je klamme of natte fietskleding in de kast hangt, zijn deze 's middags voor het aantrekken weer droog. Het gaat ook wel eens, of meer dan eens mis.

Door het openbare karakter van de droogkast en matig toezicht op het gebruik verrommelt de kast. Er verdwijnen kleerhangers en soms zelfs kledingstukken. En het wordt ook steeds drukker. Fietsen is blijkbaar populair, zeker met E. 

Bananen en hun piloten weten wat een goede hangcultuur is, anderen hebben meer met bukken en oprapen of kortsluiting.

Nu kwam ik op het idee om dan maar zelf twee kleerhangers mee te nemen. Maar ja, dat deze vervolgens verdwijnen is niet ondenkbaar, eerder reëel. 



Om die kans tot een minimum te beperken heb ik een gewone kleerhanger en een rokhanger gepimped. (De rokhanger is voor mijn badlaken!) 

Kleur;natuurlijk GEEL! Naam er op in een Strada-lettertype, uit de vrije hand. En een stukje gele isolatietape om de haak, ook met mijn naam erop. Zo hoop ik gasthangers sneller te betrappen. Als er kleren op de hanger hangen zie je de mooie kleur immers niet meer.

Op hoop van zegen!

dinsdag 13 januari 2015

Schiet mij maar lek

De dag na de oliebollentocht zag ik mijn Strada zielig, hinkend in de schuur staan. Een lekke band, links voor. Toen dacht ik, wat een geluk. Liever thuis dan onderweg. Zeker met al die sneeuw.

Op oudejaarsdag heb ik de Geelomobiel vertroeteld. Lekker wassen, een fijne band om de achtervelg en een nieuwe binnenband op linksvoor. Alles keurig op spanning.

Vorige week ging ik vlot door een relatief scherpe bocht, onderstuur! Wat kan dat nou zijn, gladheid? Mijn voorbanden zijn net gecontroleerd en in redelijke staat. Het voelde niet fijn en zeker. De banden weer op spanning gebracht en het leek weer goed te gaan. Tot de volgende dag. 's middags stond rechtsvoor leeg. Dat verklaard de onderstuur van gister. Ik ging al laat weg van mijn werk,nu eerst de binnenband wisselen en opschieten voor de roeitraining van die avond. Alles deed het weer.

Afgelopen maandag ochtend ging ik na wikken en wegen met de Strada van huis. Het waaide flink, maar het moest wel lukken. Nog geen kilometer van huis rijd ik ontzettend lek. Ondanks de harde wind hoor ik rechtsvoor leeglopen. Ik had geen binnenband meer op reserve, die was ik vergeten te halen, zal je altijd zien. Kortom, te voet naar huis en toch maar met de trein naar het werk. De treinen reden ook beperkt, dus dan heb je alles wel gehad voor die ochtend. Die middag heb ik binnenbanden gehaald en in de bijkeuken de eerste om de velg gelegd. Met een naald heb ik een half uur lang verschillende splinters glas uit het loopvlak van de Kojak staan peuteren. Er ligt veel glas na de jaarwisseling en de lagere bandenspanning van vorige week, ten gevolge van de problemen, maken niet de ideale omstandigheden voor een tere band.



Vandaag weer met de trein. Veel wind en regen zorgen voor weinig motivatie om te gaan fietsen. Na een dag werken zet ik de opafiets in de schuur, en wat zie ik: Links voor staat weer leeg!

Kortom, morgen weer met de trein en om nieuwe buitenbanden. Ik ben het zat en zo'n €21,00 aan binnenbanden verder.

Ik heb vorig jaar ruim 8500km gereden met slechts 1 lekke band, die van de oliebollentocht. Met mijn Versatile reed ik ook zelden lek. Mijn binnenbanden gingen stuk maar niet lek. Mensen die klagen over de lekbestendigheid van Kojaks nam ik daarom niet heel serieus. Hoe is het mogelijk dat ik nu in anderhalve week 3 keer lek rijd?

zondag 4 januari 2015

2014-2015

2014 zit er op. Het eerste jaar met mij Strada heb ik afgesloten met de oliebollentocht. Een gezellige gebeurtenis. Op de heenreis sneeuwde het flink.De racekap heeft zijn nut onder winterse omstandigheden bewezen. Wilco en Erwin reden met een Sinner-kap en hadden stukken minder last van de sneeuw.

Morgen beginnen we aan de eerste kilometers van 2015. Ik hoop dat het komende jaar meer fietsmeters oplevert. Met de aanschaf van een Strada had ik op meer kilometers gerekend dan de drie voorgaande jaren met de Versatile. Uiteindelijk waren het er minder. Zo'n 8550. Ik had op minimaal 10.000 gehoopt. Er is dus nog ruimte voor verbetering!


Wellicht dat mijn nieuwe aankoop een stimulans is om meer kilometers te maken. Ik heb een racekap besteld. Er is straks geen ruimte meer voor zwakke excuses om slecht weer. En als ik het komende jaar niet te veel ga roeien houd ik voldoende energie over om lekker te fietsen.

En, misschien kunnen we in 2015 een beginnetje maken met te sparen voor een DF. Wat een fietsmachine!