donderdag 27 februari 2014

Testmiddag Cycling Zandvoort

Wat is dat leuk, rijden op een echt circuit. Het moment dat ik wist dat zo komen was er dan, de testmiddag van Cycling Zandvoort op Circuitpark Zandvoort.



Ik zou vandaag tijdens het forenzen rustig aan doen. Wanneer je op een circuit gaat rijden wil je toch goed voor de dag komen. Vanmiddag, onder weg naar huis, ging het toch weer lekker vlot. Ik hoorde een nieuwe rammeltje in de fiets. Wat zou dat zijn. Thuis aangekomen heb ik nog wat gegeten. Ik had niet het gevoel dat mijn buikje goed genoeg gevuld was om nog een paar ronden op Zandvoort te rijden. Richting het Circuit heb ik rustig gereden, met een hoge cadans. Zodat de spieren laag belast goed warm draaien.

Bij aankomst op Circuitpark Zandvoort  zag ik meteen twee Quests staan. Ik ben dus niet de enige vreemde vogel op deze middag. Eerst inschrijven bij de aardige dames van de organisatie en een donatie doen voor stichting SAM. Ik had de helm van mijn vrouw mee maar die hoefde deze testmiddag nog niet op.

In een pitbox, die de weg naar de baan vormde, stond Marjolein van Dillen klaar om mij een hart onder de riem te steken. En zij had een paar vriendelijke verzoeken. Niet te snel fietsen, minimaal 5 meter afstand houden tot bukkers en altijd vriendelijk lachen. Daar bovenop de vraag om een rondje Zandvoort te klokken. Ze was reuze benieuwd hoe lang een Strada over een rondje doet.

Vervolgens ben ik als een heuse coureur de pitbox uitgereden. Eerst de pitlane uit de Tarzanbocht in. Nu kende in de baan redelijk vanaf een plaatje, dus je weet wat gaat komen. Toch is ieder bocht een verrassing.

Na de Tarzanbocht de Gerlachbocht deze gaat iets omhoog. Als je lekker vaart hebt rolt een velomobiel redelijk door. Vervolgens gaat het weer naar bedenden de Hugenholtzbocht in. Dit is een leuke doordraaier. Hier na komt, voor een velomobiel een naar stuk. De Hunzerug. Deze gaat flink omhoog. Het volgende stuk maakt het weer goed, de Rob Slotemakerbocht. Deze bocht ligt op een lange afdaling. Hier kun je dan ook goed snelheid pakken. En dat is nodig ook. Hierop volgt de volgende duin waar je tegenop moet zwoegen.

Een maal boven ligt, wellicht, de meest uitdagende bocht van de Nederlandse autosport aan je voeten, het Scheivlak. Zelfs met de Strada durfde ik deze bocht de eerste keer niet vol te nemen. Dat komt misschien door de verhalen die je dan wel eens gehoord hebt. De snelheid is hier best hoog., dik boven de 50 km/h. Dat ben ik met mijn Stradaatje niet echt gewend. Zij reageert dan toch heel anders op stuurbewegingen.


Dan rijd het vrij soepel door de Marlborobocht naar de Renaultbocht. En de Renaultbocht is een ander uitdaging. Dit is een scherpe bocht die je ruim moet aansnijden. Tijdens een van mijn rondes reed aan mijn binnenkant Dhr. Van Dijk in zijn Alleweder. En ik hoorde zijn linker voorband slijten. Het asfalt vreet hier aan het rubber van de ligfietsen, als je te veel aan de binnekant van de baan rijd en dus scherp instuurt. Dan komt de Vodafone bocht, een makkelijke bocht. Een van de varrsassingen is de Audi S. Een lange cicane die steil naar benden gaat. Er zit ook veel verkanting in de bochten van deze slinger. De apex van de tweede bocht ligt in een diepe kuil. De eerste keer dat je hier rijd zie deze dan ook niet goed. Omdat het naar benden gaat kun je hier wel lekker “vol”doorrijden.

De laatste bochten van het Circuit zijn de Kumhobocht en de Arie Luyendijkbocht. De Kumhobocht is een eenvoudige bocht het gaat hier wel iets omhoog maar je lekker snelheid. In de Arie luyendijkbocht moet je iets meer je best doen. Het is een flauwe doordraaier met vals plat. De snelheid ging er, bij mij, behoorlijk uit. Eenmaal op het rechte stuk maak je dat we weer goed.



Ik heb een ronde geklokt. Dat gaat dan niet heel nauwkeurig. Het werd 5’ 59,6”. De baan is 4,307 km lang. Een simpel sommetje geeft dan 10 rondjes in een uur, dat is 10 x 4,307 =  43km/h. Je rijd vast niet de gehele lengte met een velomobiel, je snijd wel eens een bocht af. Maar met al dat hoogteverschil vind ik 40+ gemiddeld over een rondje toch best aardig. Een Quest is natuurlijk sneller!

Ik heb 8 ronden gereden. Toen was het tijd om weer naar huis. Ik moest die avond ook nog roeien. Al met al een leuke middag met een aardig aantal Velomobielen. Nu maar hopen dat de inschrijving voor Cycling Zandvoort ook voor de ligger wordt open gesteld!

Onder weg naar huis, het is niet zo ver, ik woon in Haarlem, kwam ik er achter wat het nieuwe rammeltje in de fiets was. Een van de koplampen was op hol geslagen. Wanneer ik over een bult reed scheen de lamp erg hoog. De moertjes zijn los getrild. Dat heeft vast iets te maken met Kojaks en 7 bar.



6 opmerkingen:

  1. Een leuk verslag om te lezen Jan, ik kende je blog nog niet. Ik voeg 'm gelijk toe aan mijn favorieten. Ook leuk om de foto te zien waar Jan, Remke en ik net het rechte stuk op komen rijden! We hebben nog geen kennis gemaakt en we vroegen ons al af wie die gele Strada was... Nu weten we dat!

    Sportieve groet,

    Robert-Jan

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Robert-Jan,

      Ik was heerlijk in mijn element. Het is er hierom niet van gekomen om met jullie en anderen gelijk op te rijden. Ik moet daar de volgende keer tijd voor nemen. Eén op één contact is veel leuker dan via de social media.

      Groet,

      Jan

      Verwijderen
  2. Dag Jan,
    Leuk je blog gevonden te hebben via Robert-Jan.
    Weer een race enthousiast erbij hopelijk.
    Je begin vond ik leuk. Marjolein van de NVHPV die een charme offensief adviseert aan de rijders tegenover 'gewone' fietsers. Heel goed! Verdient navolging.

    Ik begrijp dat jullie niet 6 uur geraced hebben, maar 6 rondes. Dat aspect miste ik al bij Robert-Jan. Een 3 of 6 uurs race ga je heus wel voelen. Zeker met zoveel hoogteverschillen er in. Zelfs een 1 uurs tijdrit is al een aanslag daar. Daar hoorde ik al niks over bij RJ..
    Qua energie en vocht moet je daar terdege op voorbereiden. Zelfs een post met assistentie (accuwissel! RJ!) onderweg is reëel. Niet alles meeslepen. Gewicht! Ook dat moet geoefend worden. Eventueel met communicatie middelen. Elke seconde die je stil staat kan je niet meer terug fietsen. 3 en 6 uur race is meer tactisch rijden en tijdplannen. En ook geluk hebben natuurlijk.

    Die snelheidsberekening zat ik ook al mee. Velomobielen rijden idd een ander spoor dan 2-wielers. De officiële opgegeven baanlengte zal vermoed ik berekend zijn op auto's. Dan lijkt mij die meer correct voor velomobielen, dan voor de 2-wielers die overal de kortste lijn kunnen rijden.

    Vind het heel leuk dat het racen en ook lange afstand racen leeft en steeds weer nieuw bloed zich aanmeld. Ik kijk reikhalzend uit naar de 24 uur rit van Jan tijdens Cyclevision Venray.

    BrandweerQuest

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. BrandweerQuest (ik weet je echte naam wel maar respecteer jouw keuze om die niet openbaar te publiceren),

      Ik heb wel degelijk bijna 6 uur gereden. 5 uur 47 om precies te zijn om 202 kilometer op het circuit af te leggen. Soms een paar rondes freewheelen, vriendelijk zwaaien, babbeltjes maken etc, maar de laatste twee uur in het donker heb ik alleen maar rondjes gedraaid... In die laatste twee uur legde ik bijna 80 kilometer af, een gemiddelde snelheid van 40 km/uur dus. En ik heb daarbij consequent gelet op het NIET rijden in het spoor van de wielrenners en met ruime tussenafstand passeren. Het was een geweldige ervaring en ik heb nog een lange weg te gaan voordat ik kan zeggen dat ik 24-uurs fietsen in de vingers heb. Maar ja, je moet ergens beginnen, niet? Ik heb flink wat rondjes met Jan van Steeg gefietst en hij heeft veel kennis over dit soort races, een wandelende database zou ik bijna zeggen. Het is nog ruim 80 dagen tot de 24-uurs race op Zandvoort en daarbij moet ik nog het nodige leren, regelen, trainen. Er zijn ook wat kritische vragen over deelname aan de 24 uur, en of ik niet liever wil meedoen in een estafette. Ook dat lijkt me hardstikke leuk maar dan niet meer als drie man. Voorlopig ben ik nog aan het twijfelen. 24-uur rijden in een Quest moet te doen zijn. The day after zal wel een pain in the ass opleveren... Things to learn, time to earn!

      Verwijderen
    2. Beste BrandweerQuest,

      Voor het rijden op een echt autosport circuit kunnen we ons natuurlijk laten inspireren door de autosport. De ligger uitrusten met bijvoorbeeld telecommunicatie. Of iemand op de pitmuur laten staan met een pitbord, met rondetijden en wanneer je de pitstraat in moet. En wanneer je dan een pitstop maakt zo snel mogelijk het nodige bijvullen of wisselen.

      We kunnen een goed voorbeeld nemen aan de autosport over hoe je een race kunt laten ondersteunen en regisseren.

      Voor mij was het niet echt een training maar vooral een leuke ervaring. Hoewel het kriebelt om aan races mee te gaan doen.

      Groet,

      Jan

      Verwijderen
  3. Suffie die ik ben! RJ had 200+ km gereden, dan heeft hij wel 6 uur gefietst dus.....

    BeantwoordenVerwijderen