dinsdag 23 december 2014

Onderscheiden

Op een dag een half jaar na het vorige, een nieuw bericht. Het drukke leventje zorgt voor drukke weekeindes en voldoende afleiding. Het fietsen beperkt zich vooral tot forenzen. Veel roeien zorgt voor aardig wat werkdagen dat ik mij niet fit genoeg voel om met de geelomobiel naar het werk.

En, omdat je dan toch gelukkig niet de enige fietsenthousiasteling bent en hierdoor steeds meer gele Strada's in den lande rond rijden werd het tijd om mijn fiets te personaliseren. Zij mag zich vanaf vanavond, met haar bouwnummer op haar flanken, onderscheiden van al die andere gele Strada's op Neerlands wegen. Voor de gelegenheid mocht ze vanavond even in de woonkamer staan. Vooral voor mijn eigen gemak. Het regent buiten en als ik een sticker plak zit ik liever droog. De sticker vind de kamertemperatuur ook wel lekker.



Ik speelde al langer met de gedachte en voor de oliebollentocht moest het er dan toch maar van komen. Sinds vorig jaar kerst heb ik verschillende ontwerpen gemaakt en heb de bovenstaande gekozen. Wellicht is zij nu ook voor collega's beter te onderscheiden van de XS van Joyce. Het verschil tussen een Strada en een XS is voor ondeskundigen slecht zichtbaar. Begrijpelijk, want ze zijn beiden geel.



Misschien moet ik dit ook met mijn fietshelm doen. Afgelopen nazomer heb ik een Casco Speedairo aangeschaft. Ik heb lang getwijfeld of ik plezier zou beleven aan een helm en hem zou gaan gebruiken. De helm is een goede keuze geweest. Ik vreesde de hitte met een helm. Wat blijkt, met een speedairo is het koeler op je hoofd dan zonder. Nu het kouder is beslaat het vizier van mijn helm minder dan mijn sportbril. Het zicht met het vizier is beter dan met een sport bril. Je hebt immers geen montuur dat het zicht enigszins beperkt. Nog geen half jaar later heeft de rest van Nederland deze helm ook ontdekt en is de levertijd op gelopen tot 6 à 8 weken.

Gelukkig ben ik nu herkenbaar aan mijn voertuig.

maandag 23 juni 2014

Andere kilometers

Hoewel ik vorige week vrijdag de 6000 km gepasseerd ben, kom ik de laatste weken niet aan mijn gewenste kilometers. Het wordt zomer, dus er doen zich een hoop andere leuke evenementen voor.

Eind Mei ben ik met mijn roeivrienden 5 dagen naar Cork geweest. We hebben daar een race geroeid van Crosshaven naar Cork. Goed voor 28 km. We hebben daar fietsen gehuurd, ja semi bukkers, en zo'n 45 km gefietst door het Ierse landschap. De race hebben we gewonnen, in de klasse voor grote houten boten.

Het weekeinde daarop heb ik de Vuurtorenrace bij Urk geroeid. Na 11 km oncomfortabel hard roeien werden we, net als vorig jaar, eerste.

Vorig weekeinde ben ik voor 5 dagen naar de 24 uur van Le Mans geweest. Ik heb de winnaar daar 379 keer voorbij zien komen. Audi wist 5165 km in 24 uur te rijden. 

Bij de Carrefour in Le Mans heb ik een WAW gespot! Het was dus geen puur autoweekeinde.

Van de 6000 kilometers heb ik er zelf 5100 in mijn Strada gereden. Ik had gehoopt dat ik gemiddeld minimaal 1000 km in de maand zou rijden. Dit gaat mij de eerste helft van het jaar dus niet lukken. Ik maak mijn kilometers vooral tijdens het forensen. Ik ben dit jaar een paar dagen ziek thuis gebleven, heb regelmatig thuis gewerkt en de gezellige weekeindes zorgen ook voor minder woon-werkverkeer.

zaterdag 24 mei 2014

Ziek van het fietsen?

Nee, ik ben natuurlijk niet ziek van het fietsen. Daarvoor is het Rijden met mijn Strada veel te leuk. Ik ben waarschijnlijk wel ziek geworden van het fietsen, of beter gezegd, van het uitstappen.

Ik ben vorig weekeinde voor het eerst met de Strada naar mijn ouders in Westkapelle gereden, en weer terug. Het was een prachtige tocht door de Hollandsche duinen en over de Zeeuwsche Dammenroute. Als ik de wachttijd en de overtocht met de Fast-Ferry van Hoek van Holland niet mee reken, heb ik er heen 4,5h over gefietst, terug 5h. Met een afstand van 159 km levert dit een aardig gemiddelde op.



Ik had een mooie route op mijn Garmin Edge Touring gezet. Op de heen reis, net buiten Haarlem, begon zij met herberekenen. En weg was mijn mooie route. Ik ken de weg dus ben gewoon doorgereden. De GPS bleef maar herberekenen en gekke aanwijzingen geven. De volgende keer gaat de route er als Track in. Hopelijk gaat dit beter. We moeten nog een beetje aan elkaar wennen!

Ik heb de heen en terug reis met het schuimdeksel op de fiets gereden. De hoogste temperatuur was zo'n 28,6 graden. Dit was in de duinen op de terugweg. Op de terugweg was het druk. Lekker doorfietsen was er niet bij. Zeker niet in de duinen met al het hoogte verschil. Tocht heb ik wielrenners ingehaald en ben ze voorgebleven.

Mijn zware verkoudheid, of griepje, heb ik waarschijnlijk 's maandags op de Maasvlakte opgelopen. Toen ik uit de Strada stapte was het heerlijk koel. Te koel? Dinsdag kreeg ik last van mijn keel. Donderdag ben ik van mijn werk weer naar huis gegaan. Het wilde niet. Nu, zaterdag, heb ik een overdruk aan snotjes in mijn hoofd. Mijn lijf is stram en ik heb weinig smaak.


Vanmiddag heb ik de Trike van mijn vrouw op internet te koop aangeboden. Een Optima Rhino FS. Uiteindelijk vindt mijn vrouw steppen toch leuker dan ligfietsen. Samen rijden vond ze niet leuk. Ik reed veel sneller.


Ze beleeft enorm veel plezier aan het steppen. Ze maakt regelmatig tochten van 30km. De eenvoud van een step vind ik geweldig. Hoewel ook onder de steppen echte racemonster zijn.


woensdag 7 mei 2014

Druk

Er bestaan verschillende soorten druk. De meesten daarvan worden ook wel spanning genoemd. Iets met een kracht per oppervlak, of een afgeleide daarvan. Je hebt ook de druk, die je ervaart als, je veel aan je hoofd, of veel te doen hebt. 

Die laatste is de reden dat ik de laatste tijd weinig tijd heb gehad om weer eens een stukje op mijn blog te schrijven. Druk met een opleiding tot vrijwillig molenaar, sloeproeien, werk en verschillende andere beslommeringen en verplichtingen.

Een uit de fysische categorie is statische druk. Hiervan had ik te weinig in mijn Rise Astro 5 demper. Deze demper zat al in mijn Strada toen ik deze kocht. Tot vorige week had ik mijn hier nog niet echt verdiept in de techniek en de bedrijfsvoorschriften van dit mooie product. Tot, vorige week, de demping te zacht werd. Ter controle, lering en vermaak heb ik de Rise uit mijn Strada gehaald. De zuigerstang was vochtig van olie en ik kon deze, onder een slurpend geluid, met de hand indrukken. Dit leek mij niet goed. Volgens velomobiel.nl hoeft dit geen probleem te zijn. Je moet de demper, net als je banden gewoon regelmatig controleren en op druk brengen.

video


Waar haal je zo snel mogelijk een geschikte pomp vandaan? Inderdaad, van het wereldwijde net.

Het werd de Topeak Shock 'n Roll. Ik heb de pomp pas één keer gebruik en ben er al helemaal gelukkig mee. Het is een compacte CNC gefreesde pomp voor dempers en banden met een veelzijdige ventielaansluiting. De ideale pomp voor onderweg en het vullen van de demper. De Strada is weer beduidend sneller met voldoende lucht in de Rise!

Product image

Ik heb misschien ook te veel druk op de pedalen. De nare tik, waar ik eerder over schreef, komt van mijn trapas. velomobiel.nl wil deze onder garante vervangen. Wat een service. Mijn Strada is immers een , zo goed als nieuwe, tweedehandsje. Ik zal mijzelf ook moeten aanleren meer "rond" te trappen. Ik kan nogal een stomper zijn.

zondag 13 april 2014

Edge touring



Sinds begin dit jaar heb ik het idee om deze zomer met mijn Strada op vakantie. Spullen achter in de fiets, rijden en zien waar je terecht komt.

Een leuk idee. In de praktijk werkt het bij mij net iets anders. Ik weet graag waar ik aan toe ben. Dus een weekje fietsen zal toch, min of meer, volgens een voorop gesteld plan verlopen. Ik heb ondertussen uitgevonden dat je bij Staatsbosbeheer kunt "wild kamperen". Staatsbosbeheer heeft een paar plaatsen in de door hun beheerde gebieden plekken waar je, zonder voorzieningen, kunt overnachten. Wilder dan dit kun je het in Nederland, legaal, niet krijgen.


Ik heb nog nooit echt gekampeerd. Het ontbreekt mij dus aan kampeerspullen. Tijdens mij oriëntatie rondje op internet ben ik het een en ander tegengekomen. Ik heb het voornemen alles in mijn Strada mee te nemen. Alles zal dus licht en compact moeten zijn. Het belangrijkste vind ik een redelijk goede tent. Ik denk dat ik die heb gevonden in de Vango Blade 100.
Een tentje van goede lichte kwaliteit voor een redelijk bedrag. Verder begin ik met vrij eenvoudige basis spulletjes. Niet heel licht gewicht en vooral met een toegankelijke prijs.

Voor de zekerheid, waar ik zo een prijs op stel, heb ik een Garmin Edge Touring gekocht. Hiermee kan ik mijn toekomstige reizen goed voorbereiden. Het is een afgeleide van de geprezen Edge 800-serie. Ik heb met mijn Sigma 16.12 stc cad een prima fietscomputer. Ik zocht hierom naar een apparaat dat vooral bedoeld is voor navigatie. De Edge Touring is een afgeleide van de 800-serie waar navigatie het speerpunt is. Het apparaat maakt gebruik van de Open street map kaarten, de meest accurate fiets kaart van Europa.

Na anderhalve week wachten op mijn bestelling kon ik deze eindelijk bij postnl ophalen. Enthousiast maak ik bij thuis komst de verpakking open en start het toestelletje op. Het is niet mijn eerste Garmin, dus ik navigeer heel intuïtief door de menu's.

Voor de bevestiging in de Strada heb ik voor de levering al nagedacht. Na bestuderen van de velomobiel GPS-steun in de XS van collega Joyce was het idee snel uitgedacht. Met een stuk aluminium staaf en platte strip moet het lukken. Ik heb in mijn kleine schuurtje een paar uur staan zagen, vijlen schuren en poetsen. Het resultaat is een compacte steun voor de Edge Touring. Het moeilijkst was om de goede kromming in de steun te krijgen, die overeenkomt met die van de wielkast. Met een geïmproviseerde zetbank, mijn bankschroef met wat hulp middelen, is het aardig gelukt.



Ik sta iedere keer versteld hoe mooi je aluminium kunt bewerken. Het stuk platte strip komt van een strandtrailer van mijn zeilboot. Het was wit uitgeslagen van het zeewater. Als je het schuurt met scotch bright glimt het als een spiegel! De twee bevestigingsschroeven wil ik nog vervangen door schroeven met een verzonken kop. Hoe gladder, hoe beter. De kans op verwonding of slijtage van kleding wordt hiermee minimaal.

Als je dan toch op een website aan het bestellen bent loont het om verder te kijken. De verzendkosten gaan om laag wanneer je meerder artikelen koopt. Zo kwam ik een EHBO-set van Ortlieb tegen. Dit lijkt mij geen overbodige aanvulling op de standaard uitrusting van mijn Strada. Je weet nooit wat je onderweg tegenkomt.



Het is de meest simpele uitvoering in de bekende Ortlieb kwaliteit, stof en waterdicht. Ik hoop dat ik het nooit nodig zal hebben. Gezien het gemoed is het niet overbodig.

Gister heb ik voor het eerst met de Touring gefietst. 's Ochtends had ik haast dus heb ik mijn standaard route naar mijn schoonouders gefietst. Wanneer je heel eigenwijs je eigen gang gaat wordt je gek van het gepiep van de Garmin. Ze blijft herberekenen. 's Middag heb ik de instructies van het apparaat keurig opgevolgd. Het leverde mij een leuke route langs de Geniedijk door de Haarlemmermeerpolder op.



De Edge Touring kan zelf een prima route berekenen. Ik zal haar toch vooral gaan gebruiken in combinatie met, op de PC voorbereide, routes. De routes die zij berekend zijn voor velomobielen goed te volgen maar meer geschikt voor tourfietsers. De route langs de Geniedijk was ongeveer 19 km lang. Ik reed hier bijna een uur over. Mijn normale route langs de Ringdijk en de Bennebroekerweg van zo'n 19 km reed ik een stuk sneller. Gister reed ik een record, van ongeveer 29 minuten.

Het gaat nog steeds sneller met de Strada!

dinsdag 25 maart 2014

Energie

Het fietsen met mijn Strada wordt nog steeds leuker! Het gaat nog steeds sneller en ze voelt steeds meer vertrouwd. En dat is fijn omdat ik steeds meer ontspannen in het zitje lig.

Het voordeel is, onder andere, dat ik meer en meer energie in snelheid kan omzetten. Dit bleek gisterochtend.

Naar aanleiding van de NSS moest ik voor gister een alternatieve route rijden. Ik rijd iedere werkdag onder de aanvliegroute van de polderbaan door. Hier zijn sinds een paar weken al veiligheidsmaatregelen geplaatst. Sinds Zaterdag is door middel van betonnen blokken en zware stalen hekken de Schipholweg afgesloten.


Het beste alternatief is de Ringvaartdijk van de Haarlemmermeerpolder. Het is 2,7 km om, maar ik reed er net zo lang over. Het verschil zit voornamelijk aan de verkeerslichten die ik op de dijk niet tegen kom, in de polder wel. Hier bewijst een velomobiel zich als lange afstandsfiets. Eenmaal op snelheid is het echt lekker door fietsen. 

Al dat optrekken bij verkeerslichten is een leuke oefening, door kunnen rijden is leuker, zeker met een "zware" fiets.


Massa kost energie!

De score is 4 scooters, ik ben getroffen door het SIS! En ik heb een nieuwe leukere route. De snelheid op de ringvaartdijk lag rond de 40km/h. Dat bevalt me wel.




Tegenwoordig doe ik mijn boodschappen met mijn Strada. De supermarkt is om de hoek, dus het is zo gepiept. Gewapend met mijn Radical Design Cyclone en een boodschappen briefje trok ik er afgelopen zondag op uit. Energie inkopen. Na mijn rondje door de supermarkt, naar de kassa. De boodschappen in pakken in boodschappentassen en met het boodschappenwagentje richting Strada. Nu past er best veel in de Cyclone. Dit keer was het toch behoorlijk proppen en goed verdelen. Brood en chips gingen in de Strada zelf. De tocht naar huis ging niet snel. De massa van het karretje was goed voelbaar, zeker bij verkeersdrempels.



Toen ik na thuiskomst het karretje van de trekhaak haalde voelde het zwaar. Ik kwam op het idee de cyclone met boodschappen te wegen. Eerst het rechterwiel op de weegschaal, dan de linker. Als laatste de dissel. De kar woog, met boodschappen 62kg, schoon aan de haak. Oeps, 22 kg teveel. Het is wel lekkere massa. Ik koop alleen maar lekkere dingen.

Massa bevat energie!

Nu is het aan mij om de calorische energie van de boodschappen om te zetten in kinetische energie in de Strada. Jammer dat er zo veel warmte bij vrij komt.

zondag 16 maart 2014

Wat een weer en wat een wegen

Vandaag ben ik voor de tweede keer het Noorzeekanaal overgestoken. De eerste keer was met de Versatile, naar de oliebollentocht van 2011.

Haarlem en omgeving is leuk maar niet ideaal voor een velomobiel. De gehele omgeving is best druk. Een rondje Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder is goed te doen. Het nadeel van deze route is dat deze ook zeer geliefd is bij bukkers met haantjes gedrag en zondagsrijders in automobielen. Oja, en het is maar 63 km.

Vanochtend had ik een, voor de zondag, relatieve vroege boodschap. Ik had mij voorgenomen om aansluitend een stukje te gaan fietsen.

Van Haarlem naar pontje Buitenhuizen. Via Nauerna naar Krommenie en door naar de Schermer. Langs de Zuidervaart en de Noordervaart langs de Schermer Museummolen. Door naar Rustenburg, Hensbroek en Obdam. Hier zag ik "Hoorn 7 km" op de borden staan. Dat was voor mijn gevoel heel ver van huis, en ik had eigenlijk alleen nog meer wind mee gehad. Tijd om weer een beetje richting het zuiden te gaan.

Door Avenhorn, langs de Middenweg van de Beemster tot Midden-Beemster. Rechtsaf, door het prachtige De Rijp. Nu terug richting Krommenie langs De Woude.

Eenmaal in Krommenie Marijke gebeld. Die stond op het punt een rondje te gaan steppen. We hebben samen een rondje gereden. Terug, langs De Woude, over de brug links. Met het pontje naar Akersloot en door Uitgeest en Krommeniedijk naar Krommenie. Een extra rondje van 20 km. Slecht voor mijn gemiddelde maar heel gezellig!

Nu was het echt tijd om terug naar Haarlem. Eenmaal thuis, heb ik 130km gefietst. Mijn lijf is zout van het zweet en mijn hoofd is lekker gekleurd. Het velletje over mijn voorhoofd trekt er van. En ik heb nu van die soort panda vlekken rond mijn ogen van mijn zonnebril.

Wat opviel was dat ik helemaal niet moe was. Van Krommenie terug naar Haarlem heb ik nog eenvoudig 38 à 40 km/h kunnen rijden. Dat was met de Versatile heel anders geweest!

Ik had geen GPS mee, dus een leuk plaatje van de route heb ik niet. Wat wel blijft, is een leuke herinnering aan het mooie weer en de mooie lange, rustige wegen van de uitgestrekte polders in het Noorderkwartier. Als molenliefhebber en molenaar in opleiding heb ik volop kunnen genieten van alle molens langs de route. Een genot voor het oog. Dit ga ik vaker doen!

zondag 2 maart 2014

Vocht

Nu het weer beter wordt en de temperatuur stijgt, is het zaak goed om het lichaamsvocht op peil te houden. 

Ik heb drie jaar met de Versatile rondgereden met een Better Bottle van Camelbak. Hierop had ik een "Better Bottle handsfree adaptor" zitten. Dit geheel hing achter aan het frame van de zitting, in een stoffen flessenhouder van Sigg. Het drinkslangetje hing over mijn schouder op mijn bast.


De Better Bottle bevalt heel goed. Met het drinkslangetje werk het als een Camelbak. Het gemak van de Better Botle is, dat deze eenvoudig schoon te houden is. Hij kan gewoon in de vaatwasser. Ik heb ooit een beschimmelde Camelbak gezien. Ik vraag me af hoe je zoiets dan goed schoon krijgt? Voor het slangetje en het rietje in de fles heb ik ooit een pijpenrager van Camelbak gekocht.

Het probleem, of uitdaging, met de Strada was, dat de Better Bottle niet in de bidon houder past. Deze is onderin te krap. De Better Bottle is net iets groter dan een standaard bidon. Ik was overtuigd, met een andere houder moet het lukken.

Vrijdag heb ik bij een van de plaatselijke fietsenmakers een set van twee bidonhouders gekocht. Een ter vervanging van de meegeleverde houder op de rechter wielkast, de ander voor op een handige plek achter het stoeltje van mijn Strada. Mijn idee was om opnieuw een plek te vinden achter mijn stoeltje zodat het slangetje, net als in de Versatile, over mijn schouder om mijn borst ligt.


Onder aan het stoeltje leek mijn geen goede plek. De Better Bottle ligt dan heel schuin en is niet volledig leeg te drinken. Daarbij komt, dat ik veel gewicht aan de achterkant van mijn stoeltje niet handig vind. Een andere plek, dicht bij de vorige in de buurt is boven het lager van de achterbrug. Hier zitten genoeg boutjes om iets aan vast te maken.

Het is een stukje aluminium hoekprofiel geworden. Even op maat zagen, gaatjes boren, aftekenen, weer gaatjes boren, op lengte maken, schoonmaken , poetsen en de steun voor de tweede bidonhouder is gereed!



Het monteren was minder eenvoudig. Ik heb behoorlijk lang staan pielen om de boel vast te krijgen. De ruimte achter de steun is krap, heel krap, en je kunt de achterkant, juist daar waar alle moertjes zitten, niets zien. Maar het is gelukt.


Ik heb vanochtend een rondje Haarlemmermeerpolder gereden, met Roosvice voor onderweg. Het bevalt wederom prima. Ik heb onderweg flink liggen zweten en lekker liggen bijvullen.


donderdag 27 februari 2014

Testmiddag Cycling Zandvoort

Wat is dat leuk, rijden op een echt circuit. Het moment dat ik wist dat zo komen was er dan, de testmiddag van Cycling Zandvoort op Circuitpark Zandvoort.



Ik zou vandaag tijdens het forenzen rustig aan doen. Wanneer je op een circuit gaat rijden wil je toch goed voor de dag komen. Vanmiddag, onder weg naar huis, ging het toch weer lekker vlot. Ik hoorde een nieuwe rammeltje in de fiets. Wat zou dat zijn. Thuis aangekomen heb ik nog wat gegeten. Ik had niet het gevoel dat mijn buikje goed genoeg gevuld was om nog een paar ronden op Zandvoort te rijden. Richting het Circuit heb ik rustig gereden, met een hoge cadans. Zodat de spieren laag belast goed warm draaien.

Bij aankomst op Circuitpark Zandvoort  zag ik meteen twee Quests staan. Ik ben dus niet de enige vreemde vogel op deze middag. Eerst inschrijven bij de aardige dames van de organisatie en een donatie doen voor stichting SAM. Ik had de helm van mijn vrouw mee maar die hoefde deze testmiddag nog niet op.

In een pitbox, die de weg naar de baan vormde, stond Marjolein van Dillen klaar om mij een hart onder de riem te steken. En zij had een paar vriendelijke verzoeken. Niet te snel fietsen, minimaal 5 meter afstand houden tot bukkers en altijd vriendelijk lachen. Daar bovenop de vraag om een rondje Zandvoort te klokken. Ze was reuze benieuwd hoe lang een Strada over een rondje doet.

Vervolgens ben ik als een heuse coureur de pitbox uitgereden. Eerst de pitlane uit de Tarzanbocht in. Nu kende in de baan redelijk vanaf een plaatje, dus je weet wat gaat komen. Toch is ieder bocht een verrassing.

Na de Tarzanbocht de Gerlachbocht deze gaat iets omhoog. Als je lekker vaart hebt rolt een velomobiel redelijk door. Vervolgens gaat het weer naar bedenden de Hugenholtzbocht in. Dit is een leuke doordraaier. Hier na komt, voor een velomobiel een naar stuk. De Hunzerug. Deze gaat flink omhoog. Het volgende stuk maakt het weer goed, de Rob Slotemakerbocht. Deze bocht ligt op een lange afdaling. Hier kun je dan ook goed snelheid pakken. En dat is nodig ook. Hierop volgt de volgende duin waar je tegenop moet zwoegen.

Een maal boven ligt, wellicht, de meest uitdagende bocht van de Nederlandse autosport aan je voeten, het Scheivlak. Zelfs met de Strada durfde ik deze bocht de eerste keer niet vol te nemen. Dat komt misschien door de verhalen die je dan wel eens gehoord hebt. De snelheid is hier best hoog., dik boven de 50 km/h. Dat ben ik met mijn Stradaatje niet echt gewend. Zij reageert dan toch heel anders op stuurbewegingen.


Dan rijd het vrij soepel door de Marlborobocht naar de Renaultbocht. En de Renaultbocht is een ander uitdaging. Dit is een scherpe bocht die je ruim moet aansnijden. Tijdens een van mijn rondes reed aan mijn binnenkant Dhr. Van Dijk in zijn Alleweder. En ik hoorde zijn linker voorband slijten. Het asfalt vreet hier aan het rubber van de ligfietsen, als je te veel aan de binnekant van de baan rijd en dus scherp instuurt. Dan komt de Vodafone bocht, een makkelijke bocht. Een van de varrsassingen is de Audi S. Een lange cicane die steil naar benden gaat. Er zit ook veel verkanting in de bochten van deze slinger. De apex van de tweede bocht ligt in een diepe kuil. De eerste keer dat je hier rijd zie deze dan ook niet goed. Omdat het naar benden gaat kun je hier wel lekker “vol”doorrijden.

De laatste bochten van het Circuit zijn de Kumhobocht en de Arie Luyendijkbocht. De Kumhobocht is een eenvoudige bocht het gaat hier wel iets omhoog maar je lekker snelheid. In de Arie luyendijkbocht moet je iets meer je best doen. Het is een flauwe doordraaier met vals plat. De snelheid ging er, bij mij, behoorlijk uit. Eenmaal op het rechte stuk maak je dat we weer goed.



Ik heb een ronde geklokt. Dat gaat dan niet heel nauwkeurig. Het werd 5’ 59,6”. De baan is 4,307 km lang. Een simpel sommetje geeft dan 10 rondjes in een uur, dat is 10 x 4,307 =  43km/h. Je rijd vast niet de gehele lengte met een velomobiel, je snijd wel eens een bocht af. Maar met al dat hoogteverschil vind ik 40+ gemiddeld over een rondje toch best aardig. Een Quest is natuurlijk sneller!

Ik heb 8 ronden gereden. Toen was het tijd om weer naar huis. Ik moest die avond ook nog roeien. Al met al een leuke middag met een aardig aantal Velomobielen. Nu maar hopen dat de inschrijving voor Cycling Zandvoort ook voor de ligger wordt open gesteld!

Onder weg naar huis, het is niet zo ver, ik woon in Haarlem, kwam ik er achter wat het nieuwe rammeltje in de fiets was. Een van de koplampen was op hol geslagen. Wanneer ik over een bult reed scheen de lamp erg hoog. De moertjes zijn los getrild. Dat heeft vast iets te maken met Kojaks en 7 bar.



zondag 23 februari 2014

Besparingen en spiegelkapjes

Besparingen

Afgelopen weekeinde zijn twee besparingen ingezet.

Van de week heb ik Schwalbe Kojaks bij de fietsenmaker besteld. Deze waren zaterdag binnen. Ik heb ze meteen opgehaald en daarna direct gemonteerd. De Strada ziet er meteen minder lomp uit. De Vredestein PM vond ik een beetje op kinderfietsbanden lijken. Waar Kojaks een beetje bol oogden op de 19mm velgen van de Versatile, liggen ze mooi in één vlak met de zwarte 22mm Grinko velgen van mijn Strada. Het ziet er gelikt uit.

Bij het afnemen van de PM’s werd ik onaangenaam verrast. Niet alleen om dat de PM's amper van de velg wilden. De linker voorband was al door de toplaag heen gesleten. Er is slechts 2600km mee gereden, dat is veel te kort! Hierop moest het wielspoor van de voorwielen gecontroleerd worden . Eerst heb ik een wielspoormeter gemaakt. Ik had nog wat hout en een kunststof buisje liggen. 

Op de witte buisjes van de wielspoormeter kan ik eenvoudig met potlood de maat afschrijven en het verschil meten. Het potlood is eenvoudig weg te wrijven voor een nieuwe meting.

De wielen bleken een Toe-out van 5mm te hebben. Het wielspoor is aangepast naar een Toe-in van 2mm.

Besparing één is gerealiseerd. Ik verwacht dat de Kojaks nu zeker langer mee gaan dan de PM’s. Ik hoop minimaal 5000km. Een Kojak is toch bijna €28,- duur, het is de moeite waard.


De andere besparing is de energie besparing dankzij de Kojaks. De Strada voelt meteen een stuk lichtvoetiger aan. Het sturen lijkt soepeler, het rollen makkelijker.

Hoewel, een besparing? Tijdens een proef rondje Haarlem-Zandvoort heb ik meteen een nieuw persoonlijk snelheidsrecord gehaald, 53,64km/h. En ik heb niet eens voluit gereden in verband met de drukte op de weg en het fietspad. Waar 40km/h eerder een barrière leek rijd ik nu gemakkelijk naar de 45km/h toe. Eerder dacht ik dat de vierkante kont van de Strada bij 40km/h begint te zuigen. Dat was waarschijnlijk toch iets anders.


Spiegelkapjes

Bij de afname van mijn Strada in Dronten heb ik spiegelkapjes besteld. Ik vond het niet echt nodig,maar mijn vrouw vind ze schattig. Ik kreeg ze als kerstcadeau. Velomobiel.nl had ze niet meer op voorraad in de kleur geel. Na een paar weken informeerde ik eens naar mijn kapjes. Ymte waarschuwde nu dat het wel eens lang kon duren voordat ze weer  beschikbaar zouden zijn. 

Vrijdag waagde ik er weer een mailtje aan. Ymte reageerde binnen enkele minuten met het volgende bericht; ”Ze zijn gisteren op de post gedaan dus ze zullen vandaag bezorgd worden”. Toevallig werkte ik vrijdag thuis. Dat kwam mooi uit. En jawel, een halfuur later stond een meneer met een wit-oranje bus van Postnl voor de deur met een pakketje, de speigelkapjes.



Als afwisseling op een oersaai klusje voor mijn werk heb ik de instructies van velomobiel.nl gevolgd. En, ik kon het niet laten een ludieke smiley op de linker spiegel te plakken.



En nu met frisse moed de komende week in. Op naar Cycling Zandvoort!

zondag 16 februari 2014

Resultaten

Getik
Ik word er getikt van! Er zit een nare tik in de aandrijflijn van mijn Strada. Ik heb al wat kilometers gedacht wat het zou kunnen zijn. Eerst hoorde ik het alleen tijdens aanzetten. Nu hoor ik het constant. Het geluid gaat gelijk op met mijn cadans. Het moet dus iets in de voorkant van de Strada zijn.

Het is niet het pedaal. Ik heb met een andere gereden en het getik is er ook dan nog steeds. Het lijkt er op dat het ook niet de derailleur is. Na bijstellen met de shifter blijft het geluid. 

Resultaat: Vrees dat de trapashouder eruit moet om de lagers na te kijken.


Het werkt
Het is altijd fijn wanneer je iets bedenkt en uitvoert, dat het ook iets oplevert of werkt.

De ventilatiegaten in mijn stoeltje werken. Tijdens het rijden heb ik het minder warm op mijn rug. Er zit ook geen condens meer op het zitje. Ik heb niet te veel materiaal weg gehaald. Ik kom verschillende en nare verkeersdrempels tegen op mijn woon-werkrit, waar ik vlot overheen rijd, en ik heb nog steeds geen schade.

De cadansmeter werp ook zijn vruchten af. Zowel de cadans als de snelheid gaan omhoog.

Ik ben een soort “Rupsje nooit genoeg”. Ik wil nog sneller. Dat komt vanzelf wanneer de temperatuur stijgt, zolang wil ik natuurlijk niet wachten. Het wordt langzaam aan tijd voor andere, snellere banden. Met mijn Versatile reed ik altijd op Schwalbe Kojaks. Deze bevallen mij goed. Toch ga ik eens verder oriënteren. Op het blog van Wim Schermer staat voldoende informatie om het assortiment eens te vergelijken. De Ultremo wekt interesse. Deze ga ik dus eens beter bekijken.

Resultaat: Meer comfort en snelheid.

Versatiles
Vorige week kreeg ik een bericht met een paar vragen van de nieuwe eigenaresse van mijn oude Versatile. Bij het bericht had zij een leuke foto toegevoegd. Mijn oude Versatile is in een velomobielenkudde opgenomen. De Versatile staat samen met een Mango en een Strada in een stalling in Zurich (CH).




Afgelopen week zag ik iets laags voor mij op het fietspad. Op zo een moment staan meteen al mijn zintuigen op scherp. Dat moet een ligfiets zijn! Even aanzetten en het werd mij meteen duidelijk. Een velomobiel met een donkere onderkant, een Versatile. Ik ben er naar toe gereden en heb een paar tellen in de spiegels gehangen. Dan, hup, er overheen. Ik wist het natuurlijk al een tijdje. Een Strada is stukken sneller.

Bij het eerst volgende verkeerslicht kwam de Versatile schuin achter mij staan. Wanneer het groen werd ben ik rustig weg gereden en liet de coureur naast mij komen. Ik kende de Versatile al van een blog de berijder nog niet. We hebben tot Haarlem samen gereden en over de fietsen gepraat. Het is altijd leuk om een soortgenoot te treffen en ervaringen te delen. 

Resultaat: Een tevreden eigenaresse van mij oude Versatile. Een tevreden eigenaar van Strada 121 (ondanks het getik).

Cycling Zandvoort
Op het blog van Questeritus las ik dat Cirquitpark Zandvoort weer door fietsers wordt ingenomen. Op 26 februari is er een test middag. Op deze middag mogen ook ligfietsen meerijden. Het lijkt me reuze leuk om eens op Zandvoort te rijden. Ik hoop dat Cylcevision nog eens op Zandvoort terug keert. Ik woon in de buurt, wellicht neem ik een middag vrij!

Resultaat: Een leuke middag in het verschiet.

zondag 2 februari 2014

Kleine aanpassingen



Afgelopen week was een week van kleine aanpassingen.

De vorige eigenaar van mijn Stradaatje was waarschijnlijk een hele lange meneer. Bij het afnemen van de fiets is de trapas flink naar achter gezet en de ketting ingekort. Het stoeltje staat ver naar voor en werd in de middelste hoogtestand gezet. De voetengaten zijn twee keer naar achter verlengd.

Bij onze eerste rit samen, kwamen Strada 121 en ik regelmatig onaangenaam met elkaar in aanraking. Ik stootte met mijn knieën tegen de instaprand. Hierop heb ik bij thuiskomst meteen het stoeltje in de laagste stand gezet.

Een vervelender euvel was dat ik zo nu en dan, en zeker bij hobbels en kuilen in de weg, met de hakken van mijn fietsschoenen de achterkant van de instapgaten raakte. Vorige week trok ik met mijn hiel zelf een scheur in het laminaat van de romp. Dat deed zeer! Niet aan mijn hiel maar aan mijn ziel. Het geluid van brekend en scheurend laminaat gaat door merg en been. Zo kon het niet langer. Vandaag was het dan zo ver.

Het overschot achter de voetengaten heb ik weg gezaagd. De voetengaten werden hierdoor wel erg lang. Het voorste deel heb ik weer dichtgemaakt met acryl dat ik nog had staan. Het resultaat is niet ideaal. Voor het nette zou er eigenlijk gele folie overheen moeten. Wanneer de fiets op haar wielen staat zie je er evengoed niets van. Als het daadwerkelijk bevalt maak ik het wellicht nog eens definitief van lexaan.




Ik heb vandaag ook de nieuwe fietscomputer geïnstalleerd. Op zich een eenvoudige klus. Het was even zoeken naar een geschikte plek om de cadansmeter te bevestigen. Het is bevestigd op een boutje van de trapashouder. Ik had van E-pijp al een steuntje gemaakt. Bij de proefrit deed alles het in een keer.


Komende week zal ik zien hoe het een en ander bevalt.

maandag 27 januari 2014

Week 4 in cijfers


 1000 km
Afgelopen week was de week dat ik de 1000 km-grens ben overschreden. Mijn Strada had al 800 km gereden toen ik haar kocht. Met af en toe een recreatieve rit en 3 weken forenzen heb ik er alweer 1000 km bij gereden. De kilometers schieten bijna ongemerkt onder de Strada door.

3 keer bijna
Week 4 was ook de week van 3 bijna ongevallen. Alle 3 de keren (net niet) met rechts afslaande auto’s. U zult wel denken, beste lezer, waarom haalt die koekebakker een rechts afslaande auto in? Wel, de automobilisten in kwestie gaven geen richting aan voor dat zij de manoeuvre maakten. Erg vervelend, en zonde van al die richtingaanwijzers die voor niets op de auto's zitten. Gelukkig maakt de claxon van de Strada voldoende kabaal om de bestuurders te waarschuwen. Dit was me met de pieper van de Versatile nooit gelukt. De situatie in 2e instantie inschatten en remmen voorkomt ook een hoop ellende.

1+1= 22 gaten
Verleden week ben ik ook begonnen met wat aanpassingen van de Strada. Ik kwam elke keer klets nat van het zweet uit de fiets. De Strada is ook een stuk warmer dan de Versatile met zijn zitje met gaas bespanning. Nu vind ik het niet zo erg dat het warmer is, maar je wordt er zo nat van. En dat is dan weer akelig met uitstappen. Je koelt zo snel af.

Ik heb vorige week ook naar een lekkage gezocht. Op de bodem van de Strada lag een pasje vocht. Waar zou dat vandaan komen? Komt het van boven? Loopt het van mijn tasje of naar mijn tasje? Zit er iets in mijn tasje dat leeg loopt? Ik kon niets vinden dus de Strada ging zonder zoekresultaat op stal. De volgende dag zag ik bij het uitruimen, na aankomst op mijn werk, dat het vocht van mijn zitje afliep. Bij nadere inspectie bleek dat het condens/zweet was, dat van het zitje afliep. Oplossing, ventileren! Hiervoor heb ik 22 gaten in het zitje gezaagd.


Hierbij heb ik het dikkere laminaat langs de rand van de zitting gespaard. En het vlak daartussen verdeelt in verschillende zones. Ter hoogte van de rug veel gaten voor veel ventilatie. Onder de billen zitten de gaten op een grotere afstand om de sterkte van het laminaat zo min mogelijk te verminderen. Hier steunt het grootste deel van je lichaamsmassa op af.

16.12
Mijn Versatile had ik afgelopen zomer voorzien van een Sigma Sport 16.12 STS Cadence fietscomputer. Draadloos met een losse cadansmeter, erg handig voor een velomobiel. Ik heb deze met de Versatile mee verkocht. Nu mis ik dit handige apparaatje, vooral de cadansmeter. Hoewel het in de Strada minder kritisch is om een goede cadans te trappen, vindt ik het toch een fijn hulpmiddel. Bij een hogere cadans rijd ik nu eenmaal een stuk feller en sneller. Hierom heb ik een nieuwe voor mijn Strada gekocht.


Ik ben benieuwd wat week 5 zal brengen.

vrijdag 17 januari 2014

Eerste bericht over de geelomobiel

En voordat je het weet heb je dan toch een blog aan gemaakt.

Als enthousiaste velonaut volg ik, van zelfsprekend, de blogs van gelijkgestemden. Sinds ik geïnteresseerd raakte in velomobielen volg ik blogs op internet. Een beter middel om  de markt te verkennen bestaat er niet. Elk blog zit vol nuttige informatie en leuke ervaringen over ligfietsen.


Afgelopen Kerst (2013) heb ik mijn oude Verstile, na 3 jaar en bijna 30.000km ingeruild voor Strada 121. Met mijn nieuwe strada, het is een 2e hands, ben ik nog enthousiaster geworden. Ik heb meer behoefte om of andermans blog te reageren. Met een fiets van velomobiel.nl hoor je er toch weer net dat extra beetje meer bij. 

De verbondenheid met de collega velonauten groeit!